PIT-39 - Instrukcja krok po kroku

Od tego, gdzie leży nieruchomość, zależy, czy i jak rozliczasz jej sprzedaż w Polsce:

• Nieruchomość w Polsce – sprzedaż rozliczasz w PIT-39 zawsze, także wtedy, gdy nie mieszkasz w Polsce.
• Nieruchomość za granicą – sprzedaż rozliczasz w Polsce tylko wtedy, gdy masz w Polsce miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Kwoty przelicz na złote. Czy Polska pobierze podatek, zależy od umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z państwem, w którym leży nieruchomość. Jeśli umowa nie zwalnia tego dochodu w Polsce, możesz odliczyć podatek zapłacony za granicą – najwyżej do wysokości polskiego podatku, który przypada na ten dochód.

Jeśli nie masz miejsca zamieszkania w Polsce, nie wykazuj w PIT-39 sprzedaży nieruchomości położonej za granicą.

Gdy sprzedajesz nieruchomość przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją kupiłeś lub wybudowałeś. Tego okresu nie liczy się od dnia zakupu.

Przykład: mieszkanie kupione 15 marca 2021 r. sprzedasz bez PIT dopiero od 1 stycznia 2027 r. Jeśli sprzedałeś je w 2026 r., rozlicz sprzedaż w PIT-39. Nieruchomość kupiona w 2020 r. lub wcześniej i sprzedana w 2026 r. nie podlega PIT.

Ta sama zasada dotyczy zamiany nieruchomości, jeśli nie robisz tego w ramach działalności gospodarczej. Przy zamianie okres liczy się osobno dla każdej ze stron.

Więcej informacji w artykule: Sprzedaż nieruchomości

W PIT-39 rozliczasz sprzedaż (także zamianę):

• nieruchomości, jej części albo udziału w nieruchomości – np. mieszkania, domu, działki, garażu,
• spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni,
• prawa użytkowania wieczystego gruntu.

W PIT-39 nie rozliczasz sprzedaży innych rzeczy, np. samochodu. Nie rozliczasz tu też sprzedaży nieruchomości w ramach działalności gospodarczej – np. gdy handel nieruchomościami to przedmiot Twojej firmy.

Spadek – 5 lat licz od końca roku, w którym nieruchomość kupił lub wybudował spadkodawca. Nie licz ich od dnia śmierci spadkodawcy ani od postanowienia o nabyciu spadku. Przykład: ojciec kupił mieszkanie w 2020 r., a Ty je odziedziczyłeś w 2025 r. Sprzedaż w 2026 r. nie podlega PIT, bo 5 lat minęło z końcem 2025 r.

Darowizna – 5 lat licz od końca roku, w którym dostałeś nieruchomość w darowiźnie. Okres, w którym nieruchomość miał darczyńca, nie liczy się.

Koszty przy nieruchomości ze spadku lub darowizny ustala się inaczej niż przy zakupie. Kosztami są nakłady poniesione w czasie posiadania i zapłacony podatek od spadków i darowizn w części przypadającej na sprzedaną nieruchomość. Przy spadku dolicz też udokumentowane koszty nabycia poniesione przez spadkodawcę oraz spłacone długi spadkowe, zachowek i zapisy.

Tak. Zgodnie z przepisami musisz złożyć PIT-39 po każdej sprzedaży nieruchomości przed upływem 5 lat – także gdy nie masz dochodu albo poniosłeś stratę. W zeznaniu wykaż przychód, koszty i wynik sprzedaży.

Strata ze sprzedaży nieruchomości nie obniży podatku – ani w kolejnych latach, ani od innych dochodów, np. z pracy. Dochodu ze sprzedaży nieruchomości nie łączy się z innymi dochodami.

Odznacz kafelek „Nieruchomość położona za granicą”. Jeśli nie masz w Polsce miejsca zamieszkania dla celów podatkowych, rozliczasz w Polsce tylko dochody uzyskane w Polsce. W PIT-39 wykaż wtedy wyłącznie sprzedaż nieruchomości położonej w Polsce.

Miejsce zamieszkania w Polsce masz, jeśli masz tu centrum interesów osobistych lub gospodarczych (np. rodzinę, dom, pracę) albo przebywasz w Polsce dłużej niż 183 dni w roku – z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Przychód to cena z umowy pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Koszty odpłatnego zbycia to wydatki, bez których sprzedaż by się nie odbyła, poniesione przez Ciebie jako sprzedającego, np.:

• prowizja pośrednika przy sprzedaży,
• wycena nieruchomości przez rzeczoznawcę,
• ogłoszenia o sprzedaży,
• opłaty notarialne i sądowe, jeśli to Ty je zapłaciłeś.

Jeśli sprzedajesz nieruchomość z VAT, przychodem jest kwota bez należnego VAT.

Jeśli cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej, urząd skarbowy może ustalić przychód według wartości rynkowej.

Kosztów odpłatnego zbycia nie wpisuj w polu „Koszty uzyskania przychodów” – od razu odejmij je od ceny.

Nieruchomość kupiona lub wybudowana – kosztami są udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia oraz nakłady, które w czasie posiadania zwiększyły wartość nieruchomości (np. wykończenie, modernizacja). Do kosztów nabycia należy cena zakupu, a także np. taksa notarialna, opłaty sądowe i podatek od czynności cywilnoprawnych zapłacone przy zakupie. Nakłady muszą być udokumentowane fakturami VAT albo dowodami opłat administracyjnych. Odsetki od kredytu na zakup nie są kosztem.

Nieruchomość ze spadku lub darowizny – kosztami są nakłady oraz zapłacony podatek od spadków i darowizn w części, która przypada na sprzedaną nieruchomość. Przy spadku dolicz też udokumentowane koszty nabycia poniesione przez spadkodawcę oraz spłacone długi spadkowe, zachowek i zapisy.

Przykład: spadkodawca kupił garaż w 2022 r. Pani Joanna odziedziczyła po nim garaż (wartość 20 000 zł) i dom (80 000 zł). Zapłaciła 30 000 zł podatku od spadku. W 2026 r. sprzedała garaż – 5 lat liczonych od końca 2022 r. jeszcze nie minęło. Garaż to 20% wartości spadku, więc kosztem jest 6 000 zł zapłaconego podatku (20% z 30 000 zł). Do kosztów doliczy też udokumentowaną cenę, za jaką spadkodawca kupił garaż.

To suma odpisów amortyzacyjnych od sprzedawanej nieruchomości, które zaliczyłeś do kosztów – np. w działalności gospodarczej albo przy najmie. O tę sumę zwiększa się dochód ze sprzedaży, bo te wydatki już raz obniżyły Twój podatek.

Od 1 stycznia 2023 r. nie amortyzuje się budynków i lokali mieszkalnych ani spółdzielczych praw do lokalu mieszkalnego. Jeśli jednak robiłeś odpisy wcześniej, wpisz ich sumę.

Większość osób, które sprzedają własne mieszkanie, zostawia tu 0,00 zł.

Podatek wynosi 19% dochodu. Dochód to przychód (cena z umowy minus koszty odpłatnego zbycia) minus koszty uzyskania przychodu plus suma odpisów amortyzacyjnych. Dochodu ze sprzedaży nieruchomości nie łączy się z innymi dochodami, np. z pracy.

Podatek oblicz w PIT-39. Na podstawie przepisów masz obowiązek wpłacić go do 30 kwietnia 2027 r. Nie płacisz go w tej części, w jakiej przychód ze sprzedaży przeznaczysz na własne cele mieszkaniowe w ciągu 3 lat od końca roku, w którym sprzedałeś nieruchomość.

Podatku nie ma wcale, gdy sprzedajesz nieruchomość po upływie 5 lat od końca roku, w którym ją kupiłeś lub wybudowałeś.

Tak. Udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia kupionej albo wybudowanej nieruchomości podwyższa się co roku o wskaźnik wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych, który ogłasza Prezes GUS. Liczy się wskaźnik za pierwsze trzy kwartały roku (w porównaniu z tym samym okresem roku poprzedniego), a nie średnia inflacja za cały rok. Nie dotyczy to nakładów ani kosztów przy nieruchomości ze spadku lub darowizny. Waloryzację stosuj od roku następującego po roku zakupu do roku poprzedzającego sprzedaż.

Przy sprzedaży w 2026 r. ostatni wskaźnik to 104,0 (za 2025 r.). Przykład: mieszkanie kupione w 2024 r. za 400 000 zł i sprzedane w 2026 r. – koszt nabycia po waloryzacji wynosi 416 000 zł (400 000 zł × 1,040). Przy zakupie w 2025 r. i sprzedaży w 2026 r. waloryzacji jeszcze nie ma.

Jeśli korzystasz z waloryzacji, wpisz w polu „Koszty uzyskania przychodów” kwotę już podwyższoną.

To podatek dochodowy od tej sprzedaży, który zapłaciłeś w państwie, gdzie leży nieruchomość. Możesz go odliczyć od polskiego podatku, jeśli umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie zwalnia tego dochodu w Polsce albo jeśli Polska nie ma umowy z tym państwem.

Odliczenie nie może przekroczyć części polskiego podatku, która przypada na dochód zagraniczny. Jeśli za granicą zapłaciłeś więcej niż 19% od tego dochodu, nadwyżki nie odzyskasz w Polsce.

Podatek zapłacony w walucie obcej przelicz na złote po średnim kursie NBP z ostatniego dnia roboczego przed dniem jego zapłaty.

Tak samo jak przy nieruchomości w Polsce: przychód to cena z umowy minus koszty odpłatnego zbycia. Są to wydatki poniesione przez Ciebie jako sprzedającego, bez których sprzedaż by się nie odbyła – np. prowizja pośrednika, opłaty notarialne.

Przychód w walucie obcej przelicz na złote po średnim kursie NBP z ostatniego dnia roboczego przed dniem uzyskania przychodu. Koszty odpłatnego zbycia przelicz po kursie z ostatniego dnia roboczego przed dniem ich poniesienia.

Kosztami są te same wydatki co przy nieruchomości w Polsce: koszty zakupu lub budowy, nakłady, a przy spadku lub darowiźnie – zapłacony podatek od spadków i darowizn.

Koszty w walucie obcej przelicz na złote po średnim kursie NBP z ostatniego dnia roboczego przed dniem poniesienia kosztu.

Koszty nabycia lub wytworzenia kupionej albo wybudowanej nieruchomości możesz też podwyższyć o wskaźnik wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych za pierwsze trzy kwartały roku, ogłaszany przez Prezesa GUS. Przy sprzedaży w 2026 r. ostatni wskaźnik to 104,0 (za 2025 r.). Waloryzację stosuj od roku następującego po roku zakupu do roku poprzedzającego sprzedaż. W ten sposób nie podwyższysz nakładów ani kosztów przy nieruchomości ze spadku lub darowizny.

To suma odpisów amortyzacyjnych od sprzedawanej nieruchomości, które zaliczyłeś do kosztów w Polsce, np. w działalności gospodarczej. O tę sumę zwiększa się dochód ze sprzedaży, bo te wydatki już raz obniżyły Twój podatek. Jeśli nieruchomości nie amortyzowałeś, zostaw 0,00 zł.

Jeśli po wybraniu kraju kreator poinformuje, że dochody z tego państwa są w Polsce zwolnione z podatku, nie wpisuj danych tej sprzedaży i kliknij „Dalej”. Wynika to z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z tym państwem, która przewiduje zwolnienie takiego dochodu w Polsce. Podatek rozliczasz wtedy tylko w państwie, gdzie leży nieruchomość.

Jeśli umowa nie przewiduje zwolnienia, po wybraniu kraju wypełnij pola z danymi sprzedaży: przychód, koszty uzyskania przychodu, sumę odpisów amortyzacyjnych i podatek zapłacony za granicą. Ten podatek możesz odliczyć od polskiego – najwyżej do części polskiego podatku, która przypada na dochód zagraniczny.

Nie płacisz podatku od tej części dochodu ze sprzedaży, jaka odpowiada udziałowi wydatków na własne cele mieszkaniowe w przychodzie ze sprzedaży. Jeśli na te cele wydasz cały przychód, cały dochód jest zwolniony.

Termin: pieniądze musisz wydać od dnia sprzedaży, najpóźniej w ciągu 3 lat od końca roku, w którym sprzedałeś nieruchomość. Przy sprzedaży w 2026 r. – do 31 grudnia 2029 r. Liczą się wydatki już poniesione i te, które poniesiesz w tym terminie po złożeniu PIT-39.

Wydatki muszą być udokumentowane. Uwzględnia się je najwyżej do wysokości przychodu ze sprzedaży. Dochód zwolniony i tak wykaż w PIT-39.

Za wydatki na własne cele mieszkaniowe uważa się m.in. wydatki na:

• zakup domu lub mieszkania (także ich części albo udziału) wraz z gruntem lub prawem użytkowania wieczystego,
• zakup spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni,
• zakup gruntu pod budowę domu (także z rozpoczętą budową) albo innego gruntu, który w terminie ulgi zmieni przeznaczenie na budowlany,
• budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego domu albo mieszkania,
• rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku lub lokalu niemieszkalnego,
• spłatę kredytu (pożyczki) mieszkaniowego wraz z odsetkami – zaciągniętego przed dniem sprzedaży w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej (SKOK) z siedzibą w UE, Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) albo Szwajcarii.

Wydatkiem jest też wartość domu lub mieszkania otrzymanego w zamian za sprzedawaną nieruchomość. Nieruchomości muszą leżeć w Unii Europejskiej, EOG lub Szwajcarii.

Im większą część przychodu wydasz na cele mieszkaniowe, tym większa część dochodu jest zwolniona. Zwolniony dochód oblicza się tak: dochód × (wydatki na cele mieszkaniowe ÷ przychód).

Przykład:

• przychód ze sprzedaży: 200 000 zł,
• koszty uzyskania przychodu: 150 000 zł,
• dochód: 50 000 zł,
• wydatki na własne cele mieszkaniowe: 180 000 zł,
• udział wydatków w przychodzie: 180 000 ÷ 200 000 = 0,9,
• dochód zwolniony: 0,9 × 50 000 zł = 45 000 zł,
• dochód do opodatkowania: 5 000 zł, podatek 19% = 950 zł.

Wpisz tylko kwotę wydatków – PITax obliczy zwolnienie automatycznie.

Wydatek musi spełnić łącznie kilka warunków:

• jest udokumentowany – np. aktem notarialnym, fakturami, potwierdzeniami przelewów,
• dotyczy nieruchomości w Unii Europejskiej, Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) lub Szwajcarii,
• przy zakupie – nabyłeś własność (albo prawo spółdzielcze) przed upływem terminu ulgi; sama zaliczka bez umowy przenoszącej własność w terminie nie wystarczy,
• przy remoncie lub budowie – dotyczy budynku albo lokalu, który jest Twoją własnością lub współwłasnością (albo stanie się nią w terminie ulgi),
• nie dotyczy nieruchomości na cele rekreacyjne, np. domku letniskowego.

Spłata kredytu liczy się tylko wtedy, gdy kredyt (pożyczkę) zaciągnąłeś przed dniem sprzedaży, na cele mieszkaniowe albo na spłatę takiego kredytu, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej (SKOK) z siedzibą w UE, EOG albo Szwajcarii. Spłata pożyczki od osoby prywatnej, np. od rodziny, nie jest wydatkiem mieszkaniowym. Liczy się też spłata kredytu na zakup sprzedawanej nieruchomości. Nie uwzględnisz spłat kredytu, które rozliczyłeś już w innej uldze podatkowej.

Jeśli w PIT-39 wykazałeś dochód zwolniony, a do końca terminu (przy sprzedaży w 2026 r. – do 31 grudnia 2029 r.) nie wydasz zadeklarowanej kwoty na własne cele mieszkaniowe, zgodnie z przepisami musisz złożyć korektę PIT-39 i zapłacić podatek wraz z odsetkami za zwłokę.

Odsetki liczy się od dnia następującego po terminie płatności podatku z PIT-39 – przy sprzedaży w 2026 r. od 1 maja 2027 r. – do dnia zapłaty.

Dlatego wpisuj w kreatorze tylko te wydatki, które naprawdę poniesiesz w terminie. Jeśli wydasz mniej, niż zakładałeś, złóż korektę.

To przychody z papierów wartościowych zapisanych na rachunku zbiorczym – odsetki, dywidendy i wypłaty z funduszy kapitałowych – gdy płatnik nie zna Twojej tożsamości. Płatnik pobrał już od nich 19% podatku, a Ty wykazujesz je w zeznaniu tylko informacyjnie.

Gdy od wygranej, odsetek albo dywidendy nie pobrano podatku, choć powinien być pobrany. Zwykle robi to płatnik – organizator loterii, bank albo spółka – i wtedy nic tu nie wpisuj. Podatek wykaż sam np. wtedy, gdy:

• dostałeś odsetki od pożyczki udzielonej osobie prywatnej – taka osoba nie jest płatnikiem,
• organizator nie pobrał podatku od wygranej, choć powinien.

Odsetki i dywidendy z zagranicy wykaż zawsze. Oblicz od nich 19% podatku i odlicz podatek zapłacony za granicą – najwyżej do kwoty polskiego podatku, czyli 19% tych przychodów. Każdy przychód wykaż tylko raz. Jeśli rozliczyłeś zagraniczne dywidendy w PIT-38, nie wpisuj ich ponownie w PIT-39.

Nie. Jeśli nie masz przychodów z rachunków zbiorczych, wygranych, odsetek ani innych przychodów z kolejnych ekranów, nie zaznaczaj żadnego kafelka i kliknij „Dalej”.

Kafelki prowadzą do części PIT-39 innych niż sprzedaż nieruchomości:

• „Anonimowe rachunki zbiorcze” – informacja o przychodach, od których płatnik pobrał podatek,
• „Wygrane oraz odsetki” – podatek, którego nie pobrał płatnik, oraz podatek od odsetek i dywidend z zagranicy,
• „Inne przychody” – podatek od wypłat z indywidualnego konta emerytalnego (IKE), indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego (IKZE) i otwartego funduszu emerytalnego (OFE) oraz od świadczeń od byłego pracodawcy, jeśli nikt go nie pobrał.

Rachunek zbiorczy to rachunek papierów wartościowych prowadzony dla instytucji, np. zagranicznego pośrednika. Zapisane są na nim papiery wielu inwestorów. Najczęściej dotyczy to osób, które kupują polskie papiery wartościowe przez zagranicznego brokera.

Gdy płatnik nie zna tożsamości inwestorów, pobiera 19% podatku od łącznej kwoty odsetek, dyskonta, dywidend lub wypłat z funduszy kapitałowych przekazanych posiadaczowi rachunku zbiorczego. Jeśli masz miejsce zamieszkania w Polsce, zgodnie z przepisami musisz wykazać kwoty tych przychodów w zeznaniu.

Wpisz przychody, a nie podatek:

• „Przychody z odsetek i dyskonta od papierów wartościowych” – np. odsetki od obligacji i dyskonto,
• „Przychody z dywidend lub z tytułu udziału w zyskach osób prawnych” – dywidendy z akcji,
• „Przychody z tytułu udziału w funduszach kapitałowych” – wypłaty z dochodów funduszu bez umarzania jednostek.

Kwoty znajdziesz w zestawieniach od pośrednika. Przychody w walucie obcej przelicz na złote po średnim kursie NBP z ostatniego dnia roboczego przed dniem ich uzyskania.

Nie. Podatek pobrał płatnik, a kwoty wykazujesz tylko informacyjnie. Nie zmieniają one podatku do zapłaty w PIT-39.

Inaczej jest, gdy od odsetek lub dywidend nie pobrano polskiego podatku – np. gdy wypłaciła je zagraniczna spółka na Twój rachunek u zagranicznego brokera. Wtedy nie wpisuj ich na tym ekranie. Oblicz od nich 19% podatku na ekranie „Wygrane oraz odsetki”.

Wygrane w konkursach, grach i zakładach wzajemnych oraz nagrody związane ze sprzedażą premiową, uzyskane w Polsce albo w innym państwie UE lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG), są opodatkowane ryczałtem 10% wartości wygranej. Podatek pobiera organizator przy wypłacie, więc w większości przypadków nic tu nie wpisuj.

Z podatku zwolnione są m.in.:

• wygrane w grach liczbowych, loteriach pieniężnych i promocyjnych oraz zakładach wzajemnych – jeśli jednorazowa wartość wygranej nie przekracza 2 280 zł,
• wygrane w kasynie (np. na automatach, w karty, kości, ruletkę) u uprawnionego organizatora z UE lub EOG – bez względu na kwotę,
• wygrane w konkursach w prasie, radiu i telewizji, w konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu oraz nagrody związane ze sprzedażą premiową – do 2000 zł jednorazowo.

Wygrane w innych konkursach nie korzystają z progu 2000 zł. Wpisz 10% wartości wygranej tylko wtedy, gdy wygrana nie była zwolniona, a organizator nie pobrał podatku. Wygranych spoza UE i EOG nie rozliczaj na tym ekranie.

Wygrana w konkursie organizowanym albo ogłaszanym przez prasę, radio lub telewizję jest zwolniona z podatku, jeśli jej jednorazowa wartość nie przekracza 2000 zł. Gdy jest wyższa, podatek wynosi 10% wartości całej wygranej, a nie tylko nadwyżki ponad 2000 zł.

Podatek pobiera organizator konkursu. W polu „Wygrane powyżej 2000 zł w konkursie ogłoszonym przez mass-media – wpisz 10% wartości nagrody” wpisz kwotę podatku tylko wtedy, gdy organizator go nie pobrał. Przykład: wygrałeś 5 000 zł, a podatku nie pobrano – wpisz 500 zł.

Gdy nikt nie pobrał od nich 19% podatku. Banki, domy maklerskie i spółki pobierają podatek od odsetek z lokat i rachunków, odsetek od obligacji oraz od dywidend, więc te pola w większości przypadków zostaw puste.

Najczęstszy wyjątek to odsetki od pożyczki udzielonej osobie prywatnej. Osoba, która nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest płatnikiem i nie pobiera podatku. Wpisz wtedy w polu „Odsetki od pożyczek – w Polsce – wpisz 19% dochodów” kwotę równą 19% otrzymanych odsetek – bez odliczania kosztów. Przykład: dostałeś 1 000 zł odsetek – wpisz 190 zł.

Po wybraniu „Tak”:

1. W polach „za granicą” wpisz 19% przychodu z odsetek lub dywidend. Przychód przelicz na złote po średnim kursie NBP z ostatniego dnia roboczego przed dniem, w którym go uzyskałeś.
2. W polu „Wpisz podatek zapłacony za granicą od powyższych przychodów” wpisz podatek pobrany za granicą. Przelicz go po kursie z ostatniego dnia roboczego przed dniem jego zapłaty.

Podatek zagraniczny możesz odliczyć najwyżej do kwoty polskiego podatku, czyli 19% tych przychodów. Przykład: dywidenda 1 000 zł, za granicą pobrano 15% (150 zł) – w Polsce dopłacasz 40 zł (190 zł − 150 zł).

Tak, jeśli masz miejsce zamieszkania w Polsce. Rozliczasz w Polsce wszystkie swoje dochody, także zagraniczne. Zagraniczny bank nie pobiera polskiego podatku, więc 19% od odsetek z rachunku za granicą oblicz sam. Wpisz tę kwotę w polu „Odsetki od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych – za granicą”. Jeśli bank pobrał podatek w swoim kraju, wpisz go w polu na podatek zapłacony za granicą.

Nie. Każdy przychód wykaż tylko raz. Jeśli zagraniczne dywidendy lub odsetki rozliczyłeś już w PIT-38, nie wpisuj ich ponownie w PIT-39. Pola zostaw wtedy puste.

W Polsce możesz odliczyć podatek zagraniczny najwyżej do 19% tych przychodów. Wtedy w Polsce nie dopłacasz nic, ale nadwyżki pobranej za granicą nie odzyskasz w polskim zeznaniu. W polu „Wpisz podatek zapłacony za granicą od powyższych przychodów” wpisz podatek, który faktycznie zapłaciłeś za granicą – PITax uwzględni go najwyżej do kwoty polskiego podatku.

Kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie albo spadkobiercy (także z subkonta w ZUS) są opodatkowane ryczałtem 19%. Podatek pobiera instytucja wypłacająca.

W polu „Kwoty wypłacone po śmierci członka OFE – wpisz 19% dochodu” wpisz kwotę podatku tylko wtedy, gdy nie został pobrany – np. jeśli tak wynika z informacji od płatnika.

Zwrot następuje, gdy Ty albo instytucja wypowie umowę o prowadzenie indywidualnego konta emerytalnego (IKE), a nie ma podstaw do wypłaty ani do wypłaty transferowej, czyli przeniesienia środków do innej instytucji. Zwrot może być też częściowy – ze środków z Twoich wpłat.

Od dochodu ze zwrotu (wartość środków minus suma wpłat) płaci się 19% podatku. Pobiera go instytucja, która prowadzi IKE.

Nie myl zwrotu z wypłatą. Wypłata jest wolna od podatku. Następuje po 60. roku życia albo po 55. roku życia, gdy nabędziesz uprawnienia emerytalne – jeśli wpłacałeś w co najmniej 5 latach albo ponad połowę wpłat zrobiłeś co najmniej 5 lat przed wnioskiem o wypłatę.

Zwrot z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego (IKZE) następuje po wypowiedzeniu umowy, gdy nie ma podstaw do wypłaty ani wypłaty transferowej. Zwrotu nie rozliczasz w PIT-39 – to przychód z innych źródeł, opodatkowany według skali podatkowej w PIT-37 albo PIT-36.

Wypłata z IKZE następuje na Twój wniosek po ukończeniu 65 lat, jeśli wpłacałeś w co najmniej 5 latach kalendarzowych, albo po Twojej śmierci – na wniosek osoby uprawnionej. Może być jednorazowa albo w ratach (zwykle przez co najmniej 10 lat). Każdą wypłatę, także ratalną, opodatkowuje 10% ryczałt pobierany przez instytucję.

W polu „Wypłata z IKZE – wpisz 10% przychodu” wpisz podatek tylko wtedy, gdy instytucja go nie pobrała. Jeśli podatek został pobrany, nie wykazuj wypłaty w zeznaniu.

Co do zasady oszczędzasz tylko na jednym indywidualnym koncie emerytalnym (IKE). Jeśli gromadziłeś oszczędności na kilku IKE, dochód z każdego z nich traci zwolnienie i jest opodatkowany podatkiem 75%.

Tego podatku nie pobiera płatnik – w polu „Gromadzenie oszczędności na więcej niż jednym IKE – wpisz 75% dochodu” wpisz go sam.

Świadczenia, które emeryt lub rencista dostaje od byłego zakładu pracy albo od związku zawodowego, są wolne od podatku do 4 500 zł w roku. Od nadwyżki płaci się 10% podatku, który pobiera wypłacający.

W polu „Świadczenia powyżej 4 500 zł - otrzymane przez emerytów (rencistów) od uprzedniego pracodawcy – wpisz 10% przychodu” wpisz podatek tylko wtedy, gdy nie został pobrany. Przykład: w 2026 r. dostałeś 5 500 zł – od nadwyżki 1 000 zł należy się 100 zł.

Od niego zależy, które dochody rozliczasz w Polsce:

• Masz miejsce zamieszkania w Polsce (nieograniczony obowiązek podatkowy) – rozliczasz w Polsce wszystkie dochody, także zagraniczne, np. ze sprzedaży nieruchomości za granicą.
• Nie masz miejsca zamieszkania w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy) – rozliczasz w Polsce tylko dochody uzyskane w Polsce, np. ze sprzedaży nieruchomości położonej w Polsce.

Masz miejsce zamieszkania w Polsce, jeśli masz tu centrum interesów osobistych lub gospodarczych (np. rodzinę, dom, pracę) albo przebywasz w Polsce dłużej niż 183 dni w roku. Te zasady stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Rezydencję w innym państwie potwierdza certyfikat rezydencji.

Na podstawie przepisów masz ten obowiązek, jeśli spełniasz wszystkie warunki:

• nie masz miejsca zamieszkania w Polsce,
• uzyskałeś w Polsce przychody, od których nierezydent płaci zryczałtowany podatek – np. z praw autorskich i pokrewnych, z działalności artystycznej, sportowej lub rozrywkowej, z usług doradczych, księgowych, prawnych, reklamowych, zarządzania i przetwarzania danych, a także niektóre odsetki i opłaty licencyjne,
• wypłacający nie pobrał od nich podatku, bo nie był płatnikiem.

Wtedy sam wpłacasz zryczałtowany podatek za każdy miesiąc, w którym uzyskałeś przychód – do 20. dnia następnego miesiąca, a za grudzień – przed terminem złożenia zeznania. Jeśli podatek pobrał płatnik, ten obowiązek Cię nie dotyczy.

Kreator poprosi o kwoty zryczałtowanego podatku za poszczególne miesiące 2026 r., od stycznia do grudnia. Wpisz podatek należny od przychodów nierezydenta (np. z praw autorskich, występów, usług doradczych), które w danym miesiącu uzyskałeś bez pośrednictwa płatnika.

Ryczałt wynosi zwykle 20% przychodu – bez odliczania kosztów. Od niektórych przychodów przedsiębiorstw żeglugi morskiej i powietrznej wynosi 10%. Niższą stawkę z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zastosujesz, jeśli masz certyfikat rezydencji.

Jeśli nie masz takich przychodów, nie wpisuj kwot – w PIT-39 rozliczysz wtedy tylko sprzedaż nieruchomości położonej w Polsce.

Tak, ale tylko w określonej sytuacji. Jeśli mieszkasz w innym państwie UE, Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) albo w Szwajcarii i masz certyfikat rezydencji, możesz w zeznaniu rocznym złożyć wniosek o opodatkowanie tych przychodów według skali podatkowej. Pobrany wcześniej ryczałt traktuje się wtedy jak zaliczkę na podatek.

Takie rozliczenie zrób w zeznaniu, w którym rozliczasz dochody według skali, a nie w PIT-39.

Do urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Jeśli mieszkasz w Polsce, właściwy jest urząd według Twojego miejsca zamieszkania w dniu złożenia zeznania. Jeśli w 2026 r. mieszkałeś w Polsce, ale wyprowadziłeś się przed złożeniem zeznania, złóż je w urzędzie według ostatniego miejsca zamieszkania w Polsce.